Τρίτη 31 Αυγούστου 2021

Εξορκισμός

Υπάρχει μια ιδιαίτερη γοητεία στην τέχνη του γραψίματος. Όπως όλες οι τέχνες, έτσι και αυτή είναι λυτρωτική, χαλαρωτική και ενίοτε αποκαλυπτική. Πολλές φορές όμως είναι και πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί. Ξεκινάς για παράδειγμα να γράψεις για κάποιο θέμα που σε απασχολεί και δεν αντιμετωπίζεις καμία δυσκολία. Οι ενότητες βρίσκονται εντυπωμένες μέσα στο μυαλό και ο τρόπος σύνδεσης τους σε μορφή γραπτού λόγου κατάλληλου προς ανάγνωση από τρίτους είναι πολύ εύκολος.

Κάποιες άλλες φορές όμως, νιώθεις την ανάγκη να χειριστείς την τέχνη του γραψίματος για να βγάλεις από μέσα σου κάτι που σε απασχολεί. Κάποιο συναίσθημα, κάποιο προβληματισμό, ακόμα και την αγανάκτησή σου για κάτι. Τότε τα πράγματα δυσκολεύουν καθώς συνειδητοποιείς ότι αυτό που σχηματίζεται επάνω στο χαρτί είναι ένα κομμάτι της ψυχής σου, που διαβάζοντάς το αμέσως μετά σε βοηθάει να ανακαλύψεις κάποια πράγματα για σένα που δεν ήξερες.

Συχνά συμβαίνει να αισθάνεται κάποιος μια εσωτερική πίεση να εξωτερικεύσει κάτι που δε μπορεί να προσδιορίσει. Υπάρχει απλά μια εσωτερική εκροή ενέργειας η οποία ψάχνει ένα υγιές κανάλι εξόδου ώστε να εκτονωθεί. Να εξορκιστεί. Πολλοί άνθρωποι που δεν έχουν επαφή με τις τέχνες το κρατάνε μέσα τους χωρίς να μπορούν να το ελέγξουν. Και αυτό γιγαντώνεται και θεριεύει, μέχρι που το βάρος γίνεται αβάσταχτο. Δε χρειάζεται όμως να είναι κάποιος καλλιτέχνης ή να έχει κάποια ιδιαίτερη δεξιότητα ώστε να εξωτερικεύσει ένα συναίσθημα.

Η λύση είναι απλή και υπάρχει σε κάθε σπίτι. Χρειάζεται μόνο χαρτί, μολύβι και λίγο ησυχία ώστε το μυαλό να καθαρίσει. Μόλις το μολύβι ακουμπήσει στο χαρτί και σχηματίσει τις πρώτες λέξεις, η συνέχεια είναι πολύ πιο απλή. Η σελίδα γεμίζει σε χρόνο ρεκόρ. Ίσως χρειαστεί και δεύτερη ή και τρίτη. Ίσως και περισσότερες. Κάπως έτσι όμως αισθάνεσαι την ψυχή σου να αδειάζει από οτιδήποτε την βαραίνει. Τώρα αυτό που κάποτε ήταν μέσα σου βρίσκεται αποτυπωμένο και εξορκισμένο στο χαρτί. Μπορείς να το ακουμπήσεις, να το ψηλαφήσεις, να το κρατήσεις στα χέρια σου. Τώρα πια το έχεις βγάλει από μέσα σου. Και την επόμενη φορά που θα αισθανθείς το ίδιο βάρος, διάβασε ξανά απλά τις σκέψεις που μόλις αποτύπωσες. Θα σε βοηθήσει.

Αν πάλι κατέγραψες κάτι που σε τρομάζει ή κάτι που κουβαλούσες καιρό μέσα σου και σε εμπόδιζε να προχωρήσεις, δε χρειάζεται να ξαναδιαβάσεις ποτέ ξανά το τι έχεις γράψει. Κλείσε το χαρτί σε ένα ειδικά μπαούλο που θα το έχεις ειδικά για αυτό το σκοπό και κλείδωσε το. Δε θα σε ενοχλήσει ξανά ποτέ. Και αν ποτέ στο μέλλον θελήσεις να ανατρέξεις σε αυτή τη δυσάρεστη σκέψη, είτε γιατί θα αισθάνεσαι πλέον έτοιμος για να την αντιμετωπίσεις, είτε γιατί θα την έχεις ξεπεράσει και θα θες να κάνεις την αυτοκριτική σου, το κλειδί θα είναι πάντα στα χέρια σου. Μπορείς να επιλέξεις να την κρατήσεις για πάντα κλειδωμένη στο μπαούλο.

Αν πάλι οι αποτυπωμένες σκέψεις σε τρομάζουν τόσο πολύ που είσαι σίγουρος ότι δε θέλεις να τις ξαναδιαβάσεις ποτέ, κάνε κάτι άλλο. Μουτζούρωσε τα χαρτιά και σκίσε τα. Πέταξε τα. Βάλτους ακόμα και φωτιά. Πήγαινε σε ένα μέρος πολύ μακριά από το σπίτι σου και σκόρπισε τα εκεί σε μικρά κομματάκια, τόσο μικρά που θα είσαι σίγουρος ότι ποτέ ξανά δε θα μπορέσουν να ενωθούν και να σε βλάψουν άλλο. Ξεφορτώσου οτιδήποτε σε κάνει να νιώθεις άβολα και προχώρα με θάρρος και χαμόγελο στην επόμενη μέρα.

Δε χρειάζεται να είσαι καλλιτέχνης. Δε χρειάζεται καν να ξέρεις ορθογραφία.

Απλά πάρε ένα χαρτί και ένα μολύβι και γίνε ο αγαπημένος σου συγγραφέας.

Σάββατο 31 Ιουλίου 2021

Παραίσθηση

 

Ήρθε λοιπόν πάλι η στιγμή όπου το φως δίνει τη θέση του στο σκοτάδι. Η νύχτα αρχίζει σιγά σιγά να απλώνει το σκοτεινό πέπλο της στην πόλη και ο ήλιος μας αποχαιρετά και κρύβεται πίσω από τον ορίζοντα για να ξεκινήσει το αιώνιο ταξίδι του στην άλλη πλευρά της γήινης σφαίρας.

Η νύχτα κυριαρχεί πλέον και η έλλειψη φωτός επηρεάζει και τη διάθεση μας. Αρχίζει η αυτοκριτική της μέρας η οποία καταλήγει σε ένα πόλεμο με τις ανασφάλειες που μας βασανίζουν. Οι λεγόμενοι δαίμονες της νύχτας ξυπνούν. Οι ώρες προχωρούν και όσο πλησιάζει η ώρα του ύπνου και το σώμα χαλαρώνει, το κουρασμένο μυαλό αρχίζει ήδη να πλάθει εικόνες που αργότερα θα πάρουν μορφή στα όνειρα μας.

Έρχεται η ώρα του ύπνου. Το σώμα παραδίνεται και τίθεται σε λειτουργία επανεκκίνησης. Η συσσωρευμένη κούραση της μέρα άλλωστε δεν δίνει και πολλά περιθώρια. Το μυαλό όμως συνεχίζει να λειτουργεί αυτοβούλως. Γιατί το μυαλό έχει πάντοτε το δικό του τρόπο. Ποτέ δεν ξεκουράζεται εντελώς και ποτέ δεν ξεχνάει. Εισερχόμενο λοιπόν σιγά σιγά σε μια κατάσταση μέθης, ξεκινάει σιγά σιγά να ξεκλειδώνει το υποσυνείδητο.

Και τότε ξεκινάνε οι παραισθήσεις που κάποιοι από εμάς ονομάζουμε όνειρα.

Τώρα πλέον έχουμε εισέλθει σε μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα, όπου ο χρόνος και ο χώρος αψηφούν τους φυσικούς κανόνες. Μπορείς να ταξιδέψεις στο παρελθόν ή στο μέλλον, να γίνεις ότι θέλεις και να πράξεις όπως εσύ επιθυμείς, χωρίς κανένα φόβο για επιπτώσεις. Όλα γύρω φαίνονται τόσο ζωντανά και τόσο αληθινά. Η μόνη διαφορά με την κανονικήή ζωή είναι πως, όσο αληθινά και να φαίνονται όλα, δεν υπάρχει κανένας τρόπος ελέγχου του εαυτού μας και της ροής των πραγμάτων. Όλα περνάνε μπροστά από τα μάτια μας σαν μια ταινία, στην οποία είμαστε εμείς πρωταγωνιστές. Εδώ δεν υπάρχουν όρια. Βρισκόμαστε σε ένα χώρο όπου το παράλογο φαίνεται λογικό και οι επιθυμίες και τα κρυφά μας πάθη βρίσκονται ζωντανά μπροστά μας. Μπορούμε να ζήσουμε πράγματα που ουτε καν φανταζόμασταν, να βιώσουμε εμπειρίες που ποτέ δεν είχαμε φανταστεί. Ορισμένες φορές όλα είναι τόσο ζωντανά που μετά το πέρας της νύχτας και την επιστροφή στην πραγματικότητα δεν είσαι πλέον σίγουρος αν αυτό που αναδύθηκε από τα βάθη του μυαλού σου ήταν όνειρο ή κάποια παλιά σκονισμένη ανάμνηση που παρέμενε για πολλά χρόνια κρυμμένη στα άδυτα της ψυχής σου.

Φυσικά, η όλη διαδικασία κρύβει πάρα πολλούς κινδύνους. Ο μεγαλύτερος από αυτούς είναι ότι έρχεσαι πολύ συχνά χωρίς να το θέλεις αντιμέτωπος με τις φοβίες και τα λάθη του παρελθόντος. Η ακόμα και με κρυφές επιθυμίες που δεν τόλμησες ποτέ να παραδεχτείς ούτε στον ίδιο του τον εαυτό. Όμως το υποσυνείδητο ξέρει και δεν χαρίζεται σε κανέναν. Και είναι εκείνη ακριβώς η στιγμή που η παραίσθηση χάνεται και ξυπνάς ιδρωμένος μέσα στη μέση της νύχτας έχοντας χάσει ολοκληρωτικά τη διάθεση για ύπνο. Και μένεις μόνος με τις σκέψεις σου στο σκοτάδι, προσπαθώντας να τα βρεις με τον εαυτό σου.

Μέχρι που συνειδητοποιείς ότι όλο αυτό δεν ήταν παρά ένα ακόμα όνειρο. Μια ακόμα παραίσθηση μιας κρυφής επιθυμίας ή ενός ξεχασμένου πάθους που η άβυσσος του υποσυνείδητου φρόντισε να σου υπενθυμίσει.

Η νύχτα όμως είναι ακόμα νέα και έχει πολύ δρόμο. Ξαναπάς για ύπνο. Τώρα πλέον ξέρεις ότι ανάλογα με τα όνειρα και την ψυχολογική σου κατάσταση, το υποσυνείδητο έχει τη δύναμη να σε βασανίσει ή να σε λυτρώσει.

Όπως την ίδια ακριβώς δύναμη έχει και το πρώτο φως του πρωινού ήλιου που έρχεται ακάλεστος για να διώξει την παραίσθηση και να συνεχιστεί ο κύκλος της ζωής.

Τετάρτη 30 Ιουνίου 2021

Η σελίδα γυρίζει

 

Η σελίδα λοιπόν γύρισε. Και μαζί της άλλαξε η ψυχολογία και οι προσδοκίες. Νέες πιθανότητες, νέες εμπειρίες, νέες επιλογές μας περιμένουν τώρα. Ρίχνουμε μια πρόχειρη ματιά στις άδειες σελίδες που σιγά σιγά χρωματίζονται από το μελάνι της ζωής. Τόσες πολλές επιλογές, τόσες πολλές ευκαιρίες να αλλάξουμε το μέλλον, αλλάζοντας παράλληλα τον εαυτό μας και τη ζωή μας. Μια απορία γεννιέται.

Γιατί ήταν τελικά τόσο δύσκολο να αλλάξουμε σελίδα;

Ο φόβος για το άγνωστο πάντα κυρίευε τον ανθρώπινο ψυχισμό και τον εμπόδιζε να δει τα αυτονόητα. Ο φόβος μιας πιθανής αποτυχίας ή μιας πιθανής έκθεσης σε δυσάρεστες συνθήκες, αποδείχτηκε τελικά μεγαλύτερος από την ανάγκη να ελέγξουμε το μέλλον μας και τη ζωή μας. Η σελίδες έμεναν κλειστές και ποτέ δε μάθαμε τη συνέχεια. Οι ίδιες οι ιστορίες που γράφονταν για εμάς μας προσπέρασαν. Δεν τις ζήσαμε όπως έπρεπε και οφείλαμε, γιατί φοβόμασταν να ανακαλύψουμε το ποιοι πραγματικά είμαστε. Φοβηθήκαμε να κοιτάξουμε τον καθρέφτη για να μη δούμε μέσα στα ίδια μας τα μάτια αλήθεια που ήδη γνωρίζαμε.

Τώρα που τελικά άλλαξε η σελίδα μπορούμε επιτέλους να διαπιστώσουμε πόσο τραγικά θλιβερή είναι αυτή η αλήθεια. Μια ακόμα αλήθεια που γράφτηκε για πάντα στις σελίδες του βιβλίου μας.

Τώρα όμως η σελίδα άλλαξε. Είναι πλέον γνωστό πως ότι γράφει δεν ξεγράφει. Οι σελίδες που γράφτηκαν θα βρίσκονται πάντα εκεί σαν σημείο αναφοράς, για να μας υπενθυμίζουν ότι δεν πρέπει ποτέ ξανά να κάνουμε τα ίδια λάθη. Θα βρίσκονται πάντα εκεί για να μας δείχνουν το δρόμο του μέλλοντος και να χαρτογραφούν λέξη προς λέξη την πορεία που θέλουμε να χαράξουμε.

Οι μαύρες σελίδες βρίσκονται πλέον στο παρελθόν. Βλέπουμε τις κενές σελίδες του μέλλοντος, λευκές και λαμπερές και η ψυχή ξαφνικά αγαλλιάζει Τώρα πρέπει να προχωρήσουμε αργά, βήμα προς βήμα και λέξη προς λέξη. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο. Τώρα θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί γιατί θα ξεκινήσουμε να γράφουμε στις κενές σελίδες σιγά σιγά το μέλλον μας. Το μέλλον που ονειρευόμαστε.

Και θα αρχίσουμε με αργά και σταθερά βήματα να συνειδητοποιούμε το ποιοι είμαστε και ποιος είναι ο προορισμός μας. Θα μάθουμε καλύτερα τον εαυτό μας και θα αρχίσουμε να διαχωρίζουμε επιτέλους τα ‘θέλω’ από τα ‘πρέπει’. Θα συνειδητοποιήσουμε ότι ορίζουμε εμείς το μέλλον και τη ζωή μας μέσα από τις επιλογές μας. Και θα μάθουμε να μη φοβόμαστε να αντικρίσουμε την αλήθεια, καθώς μόνο αυτή γράφει πραγματικές ιστορίες. Τα ψέματα πλάθουν μόνο ψεύτικα όνειρα, που οδηγούν στο δρόμο προς τη λήθη. Τα ψέματα είναι το ναρκωτικό της ψυχής. Δεν πρέπει ποτέ να την αφήσουμε να εθιστεί σε αυτά γιατί μετά ο δρόμος της επιστροφής θα είναι πάρα πολύ δύσκολος. Και οι σελίδες του βιβλίου μας θα γυρνάνε όλο και πιο πίσω μέχρι που θα κλείσει τελείως.

Ας συνεχίσουμε λοιπόν να γράφουμε. Υπάρχει πολύς χρόνος. Ποτέ δεν είναι αργά. Οι σελίδες γεμίζουν γρήγορα και πολύ σύντομα θα χρειαστεί να αλλάξουμε ξανά.

Ας είμαστε έτοιμοι. Ας διώξουμε το φόβο και τον εγωισμό μας και ας αγκαλιάσουμε αυτό που είμαστε.

Για να μπορέσουμε να γράψουμε μαζί με τους αγαπημένους μας τις πιο όμορφες ιστορίες.