Κυριακή 30 Ιουνίου 2019

Απόδραση


Το σκοτάδι ξαφνικά επιστρέφει, όπως πάντα ακάλεστο. Έρχεται σε μία στιγμή που δε το περιμένεις και δεν ξέρεις πώς να το αντιμετωπίσεις. Το φως σου δεν αρκεί. Χρειάζεται κάτι παραπάνω αλλά δε γνωρίζεις τι. Προσπαθείς να αναπνεύσεις και τα καταφέρνεις με δυσκολία. Σιγά σιγά τα μάτια συνηθίζουν και αρχίζεις να καταλαβαίνεις τι συνέβη. Παίρνεις μια βαθιά ανάσα.

Πρέπει να το αντιμετωπίσεις.

Αυτή είναι πλέον η καθημερινότητα σου και θα ήταν συνετό να το συνειδητοποιήσεις όσο το δυνατόν συντομότερα. Όσο πιο σύντομα το αποδεχτείς, τόσο πιο εύκολες θα είναι οι μέρες σου. Μακάρι όμως να ήταν τόσο απλό. Βλέπεις, η φύση σου είναι διαφορετική από τους περισσότερους ανθρώπους. Μπορεί να συναινείς αλλά αυτό δε σημαίνει απαραίτητα ότι συμφωνείς. Μπορεί να αποδέχεσαι, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι συμβιβάζεσαι. Μπορεί στα μάτια των άλλων να είσαι ο τέλειος ακόλουθος, ο τέλειος υπηρέτης αλλά βαθιά μέσα σου ξέρεις ότι το πνεύμα σου θα είναι για πάντα ελεύθερο. Και αφού το σώμα σου δεν μπορεί να ακολουθήσει, δημιουργείς τη δική σου ιδανική πραγματικότητα μέσα στη πιο σκοτεινή γωνία του μυαλού σου.

Εκεί είσαι ελεύθερος. Εκεί απελευθερώνονται οι πιο απόκρυφες σκέψεις σου και επιθυμίες. Εκεί μπορείς να είσαι οτιδήποτε θελήσεις και οι υπόλοιποι δεν είναι τίποτε περισσότερο από αυτό που θέλεις εσύ να είναι. Εκείνη είναι η πραγματικότητα που θέλεις να σε καταπιεί. Και τη σμιλεύεις εσύ ο ίδιος μονάχα με τη δύναμη του μυαλού σου. Σφυρηλατείς κάθε μικρή λεπτομέρεια ακριβώς όπως θέλεις εσύ. Λέξεις, συμπεριφορές, νοήματα, αλλάζουν σύμφωνα με τη θέληση σου και προσαρμόζονται στο χαρακτήρα σου. Εδώ κανένας δεν έχει το δικαίωμα να σε κρίνει, να σε χλευάσει, να σε απειλήσει. Εδώ οι νόμοι γράφονται από εσένα και όποιος τους αψηφά, απλά σβήνεται.

Μονάχα εδώ μπορείς να είσαι ο εαυτός σου. Σε έναν κόσμο γεμάτο υποκρισία, ψέμα και κτητικές συμπεριφορές δεν έχεις καμία θέση. Εδώ ανήκεις και εδώ μπορείς να επιστρέφεις όσο συχνά επιθυμείς. Εδώ το σκοτάδι δεν υπάρχει. Επιτέλους το νίκησες. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα εμφανιστεί θα ξέρεις πως θα το εξαφανίσεις.

Πολλοί θα πουν ότι ζεις σε μια πλάνη, ότι το μυαλό είναι ένα επικίνδυνο πράγμα για να παίζει κανείς. Όλοι αυτοί ποτέ δεν ονειρεύτηκαν. Άφησαν το σκοτάδι να τους καταπιεί, μαζί με αυτούς που το δημιούργησαν. Αγνόησε τους και πέρνα για μια φορά ακόμα τις πύλες του προσωπικού σου παράδεισου. Κάνε τις πιο τρελές σου σκέψεις, τα πιο τρελά σου απωθημένα εικόνα. Μη φοβάσαι τον εαυτό σου. Κανείς δε μπορεί να μπει εδώ, κανείς δεν πρόκειται να σε κρίνει ξανά.

Είσαι πια ελεύθερος.

Και μπορείς να είσαι οποιαδήποτε στιγμή το θελήσεις. Όταν η πραγματικότητα σου φέρεται σκληρά και σε δένει με τις πιο άθραυστες αλυσίδες, κάνε την έκπληξη και σπάστες. Όταν η λογική προστάζει συγκέντρωση στο σκοπό σου αγνόησε την και άφησε τη σφαίρα της φαντασίας να χρωματίσει την μουντή πραγματικότητα σου με τα πιο λαμπερά χρώματα. Και αν κάποιοι σε πουν αφελή ή ονειροπόλο απλά γέλα μαζί τους γιατί πλέον θα ξέρεις ότι δε θα μπορέσουν να μάθουν ποτέ πως είναι να είσαι πραγματικά ελεύθερος.

Κάποιοι θα σε πουν και αφηρημένο. Γέλα μαζί τους περισσότερο ή καλύτερα αγνόησε τους. Ποτέ μα ποτέ δεν πρόκειται να καταλάβουν.

Γιατί τη στιγμή που θα παλεύουν να μετατρέψουν τον εφιάλτη της πραγματικότητας τον παράδεισό τους, εσύ θα ζεις ήδη μέσα του ευτυχισμένος.

Πέμπτη 30 Μαΐου 2019

Καθρέφτισμα


Είναι πάντοτε η ώρα της χαλάρωσης όταν ξαφνικά εμφανίζεται μπροστά σου εκείνο το σκοτεινό παραθυράκι του μυαλού. Εκείνη η μικρή θολή χαραμάδα μέσα από την οποία αχνοφαίνεται το άγνωστο. Αρχίζει και σε πιάνει φόβος αλλά με κάποιο τρόπο ακόμα διατηρείς την ψυχραιμία σου. Ξέρεις τι βρίσκεται μέσα. Ομίχλη και σύννεφα που δε σε αφήνουν να δεις καθαρά αυτό που φοβάσαι περισσότερο. Όνειρα και φιλοδοξίες συγκρούονται, παρελθόν και μέλλον γίνονται ένα και διαχωρίζονται ξανά. Σε μια στιγμή τα πάντα ενώνονται σαν μικρά κομματάκια γυαλιού σχηματίζοντας έναν μεγάλο καθρέφτη. Κοιτάς μέσα φοβισμένος.

Τι βλέπεις;

Κι όμως, δε βλέπεις την αντανάκλαση του εαυτού σου. Βλέπεις αυτό που σε έκανε το παρελθόν και αυτό που πρόκειται να γίνεις στο μέλλον. Βλέπεις την αντανάκλαση όλων αυτών που φοβόσουν πάντα να μη γίνεις. Όλα σε ένα, σχηματίζοντας ένα πρόσωπο που όσο οικείο και αν φαίνεται, δεν είναι το δικό σου. Δε μπορεί να είναι το δικό σου πρόσωπο αυτό. Εσύ, που πάλευες μια ζωή να είσαι διαφορετικός , να κυνηγήσεις τα όνειρά σου, να ξεφύγεις από τη μάζα…να καταλήξεις να είσαι το ένα και το αυτό με όλα αυτά που φοβόσουν; Να φοβάσαι να αντικρύσεις στον καθρέφτη το ίδιο σου το πρόσωπο για να μην αποδεχτείς ότι απέτυχες;
Το καθρέφτισμα είναι το σύνολο όλων αυτών που φοβόσουν και όλων αυτών που φοβάσαι ότι θα γίνεις. 

Τώρα πια το ξέρεις. Το νερό έχει μπει στο αυλάκι και είναι πολύ δύσκολο να επιστρέψεις σε αυτό που ήσουν κάποτε. Φυσικά ούτε λόγος για να αλλάξεις το παρελθόν. Και τώρα τι γίνεται; Πως προχωράς; Αποδέχεσαι τη μοίρα σου και αφήνεις το τέρας που σε δημιούργησε να κυριαρχήσει πάνω σου ή το πολεμάς;

Αποφασίζεις να πολεμήσεις. Πρέπει να πολεμήσεις. Μπορεί το τέρας να θεριεύει μέρα με τη μέρα, μπορεί η μάχη αυτή να φαίνεται άνιση αλλά πρέπει να πολεμήσεις. Ξέρεις τον τρόπο και θα το κάνεις. Πρέπει να το κάνεις γιατί αλλιώς είσαι χαμένος. Και θα περάσεις τη ζωή σου προσποιούμενος ότι είσαι κάτι άλλο από αυτό που όλοι βλέπουν εκτός από εσένα τον ίδιο.

Υπάρχει ακόμα χρόνος. Ξεκίνα σήμερα.

Κάνε το πρώτο βήμα. Πλησίασε στο σκοτεινό παραθυράκι και τόλμα να κοιτάξεις μέσα. Και όταν τα κομμάτια γυαλιού σχηματίσουν τον καθρέφτη που τόσο φοβάσαι, κοίτα μέσα του. Κοίτα το είδωλο που τρέμεις να αναγνωρίσεις βαθιά μέσα στα μάτια. Κοίτα καλά και προσπάθησε να συγκεντρωθείς. Τι βλέπεις;

Η ομίχλη και τα σύννεφα απομακρύνονται από τη σκέψη. Το είδωλο πια είναι πεντακάθαρο.

Πλέον βλέπεις εσένα και όλα αυτά που θέλεις πραγματικά να είσαι.

Τρίτη 30 Απριλίου 2019

Φόβος



Φόβος. Το αρχέγονο συναίσθημα που ζει μέσα μας κοιμισμένο, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να ξυπνήσει και να μας κυριεύσει. Το μοναδικό συναίσθημα που νιώθουμε την παρουσία του ακόμα και όταν δεν έχει εκδηλωθεί πλήρως. Ο λόγος για τον οποίο ξυπνάμε τα βράδια ιδρωμένοι και ανήμποροι να κοιμηθούμε ξανά.

Φόβος. Παντού και πουθενά. Ποτέ και πάντα.

Η χειρότερη μορφή φόβου που βιώνουν οι περισσότεροι ενήλικες είναι ο ψυχολογικός. Φοβάσαι για την επόμενη μέρα, για την έκβαση της ζωής σου, για οτιδήποτε μπορεί να ακολουθεί. Ακόμα και σίγουρος να είσαι για τις κινήσεις και τις επιλογές σου, ο φόβος είναι πάντα εκεί δημιουργώντας αρχικά άγχος, το οποίο φυτεύει ανασφάλειες στο μυαλό και αρρωσταίνοντας την ψυχή. 

‘Και αν;’

Η ερώτηση αυτή σε βασανίζει τα ατέλειωτα βράδια που μένεις ξάγρυπνος και γεννάει αμέτρητα επιπλέον ερωτήματα που βασανίζουν το μυαλό σου. Είσαι σίγουρος ότι έκανες τη σωστή επιλογή; Τι θα συμβεί αν τελικά αποδειχθεί λάθος; Έχεις τη δύναμη να υποστηρίξεις την απόφαση σου; Είσαι αρκετά δυνατός όσο νόμιζες; 

Τα ερωτήματα φιλτράρονται μέσα από τις ανασφάλειες και αποκτούν αυτοματοποιημένες απαντήσεις.

‘Δεν είμαι σίγουρος. Θα είναι σίγουρα λάθος. Δεν έχω τη δύναμη να σηκώσω ένα τόσο βαρύ φορτίο. Μακάρι να αποφάσιζε κάποιος άλλος για μένα…δεν είμαι τελικά τόσο δυνατός…ή μήπως είμαι; ‘

‘Και αν;’

Η γνωστή ερώτηση επανέρχεται αντεστραμμένη. Και αν τελικά όλα αυτά είναι σκιές του μυαλού σου; Και αν η επιλογή σου είναι σωστή; Πιστεύεις έστω και λίγο στον εαυτό σου; Έχεις την τόλμη να ρισκάρεις; Η ζωή είναι γεμάτη επιλογές και κλειστές πόρτες που δεν ξέρουμε τι κρύβεται από πίσω τους. Απλά επιλέγουμε μια και προχωράμε με βάση το ενστικτο μας. Και αν τελικά κάνεις λάθος τι έγινε; Κανείς δεν είναι αλάνθαστος. Ο προορισμός σου θα είναι πάντα εκεί και απλά θα διανύσεις περισσότερη απόσταση μέχρι να τον φτάσεις. Και σιγά σιγά θα μάθεις να ελέγχεις τον φόβο και να τον νικάς.

Φόβος. Για όλα όσα υπήρξαν. Για όλα όσα θα έρθουν.

Μην προσπαθείς να τον διώξεις. Απλά γίνε φίλος του.

Κυριακή 31 Μαρτίου 2019

Αναμνήσεις


Κοίταξε λίγο γύρω σου. Κοίτα καλά. Αφουγκράσου, άκου, μύρισε. Τι νιώθεις;

Όλη η μέχρι τώρα πορεία σου στη ζωή είναι εγκλωβισμένη μέσα σε αυτά τα μικρά πράγματα. Οι σκέψεις, οι αναμνήσεις, τα όνειρα, οι φιλοδοξίες, οι απογοητεύσεις. Ο πόνος, η χαρά, τα δάκρυα του παρελθόντος, τα σχέδια για το μέλλον. Αυτά που επρόκειτο να συμβούν αλλά ποτέ δεν συνέβησαν, όλα αυτά που κατέληξαν καλύτερα από ότι περίμενες. Όλα βρίσκονται εκεί. Σκέψεις και αναμνήσεις είναι για πάντα αιχμάλωτα μέσα σε μια μελωδία που κάποτε σε άγγιξε, μέσα σε μια μυρωδιά που σου έμεινε για πάντα, μέσα σε ένα τοπίο που χαράχτηκε στο μυαλό και την καρδιά σου και το κουβαλάς μαζί σου έκτοτε. Όλα βρίσκονται τριγύρω σου και σε επισκέπτονται ξαφνικά, χωρίς προειδοποίηση για να σου θυμίσουν ποιος είσαι και πως έφτασες μέχρι εδώ.

Απλά κλείσε τα μάτια και άσε τη στιγμή να σε παρασύρει. Ταξίδεψε ξανά πίσω στο χρόνο. Είναι μια δεύτερη ευκαιρία να ξαναζήσεις τη ζωή σου και ας μην έχεις πλέον τη δυνατότητα της εναλλακτικής επιλογής. Οι αναμνήσεις είναι ένα δώρο με τεράστια αξία. Χρησιμοποίησε τες σωστά και μόνο κερδισμένος θα βγεις. Άλλωστε τώρα έχει περάσει πολύς καιρός και είσαι πλέον ωριμότερος και σοφότερος. 

Οι αναμνήσεις είναι το μέρος όπου ο παλιός σου εαυτός συστήνεται στο τώρα. Από εκεί και πέρα είναι στο χέρι σου να συμφιλιώσεις αυτό που ήσουν κάποτε με αυτό που είσαι σήμερα. Μην ξεχνάς ότι οι επιλογές ορίζουν το ποιοι είμαστε. Μη ντρέπεσαι γι’ αυτές και ούτε να τις φοβάσαι. Το παρελθόν δεν αλλάζει, οπότε το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να συμφιλιωθείς μαζί του χωρίς να ζεις εγκλωβισμένος μέσα του. Μπορείς απλά να χρησιμοποιήσεις τις αναμνήσεις σου σαν μια καλή πρώτη ύλη για να αλλάξεις το μέλλον σου, ανατρέχοντας σε αυτές όποτε χρειάζεσαι μια συμβουλή. Ο παλιός σου εαυτός θα είναι πάντα εκεί για να σε βοηθήσει. Άκου τη φωνή του, μην τη φοβάσαι και μην κλείνεις τα αυτιά σου. Πλέον είναι και αυτός σοφότερος. Πλέον είστε ένα.

Χρησιμοποίησε τις αναμνήσεις σου για να αισθανθείς ότι βρίσκεις ένα φιλόξενο μέρος να εναποθέσεις τις ελπίδες σου για το μέλλον. Μέσω αυτών μπορείς να γίνεις πάλι παιδί, να ξαναπαίξεις με τους φίλους σου. Να γυρίσεις ξανά στην εποχή της ανεμελιάς. Να αισθανθείς ξανά ελεύθερος. Να συναντήσεις ξανά σημαντικούς ανθρώπους που έφυγαν από κοντά σου και να μιλήσεις μαζί τους, να ζητήσεις ξανά τη συμβουλή τους. Και να είσαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή, αφού ενώσεις ξανά όλα τα κομμάτια του παρελθόντος που σε όρισαν σαν άνθρωπο και σε έφεραν στο τώρα, θα συνειδητοποιήσεις ότι είσαι και τώρα ελεύθερος. Και οι νοητές αλυσίδες που σε κρατάνε δέσμιο με το παρελθόν θα διαλυθούν, αφήνοντας σε να επιλέξεις χωρίς φόβο και ενοχές το ποιος θέλεις να είσαι αύριο.

Τώρα λοιπόν ξέρεις ότι οι αναμνήσεις βρίσκονται παντού τριγύρω μας. Μη σταματάς ποτέ να τις αναζητάς.

Και όταν το αύριο γίνει χτες, θα ξέρεις καλύτερα από τον καθένα ποιος είσαι και που είσαι ικανός να φτάσεις.