Τετάρτη 31 Οκτωβρίου 2018

Ανατροπές


Η ζωή είναι όμορφη αλλά και απρόβλεπτη. Κάθε μέρα που περνάει είναι ένα διαρκές στοίχημα μαζί της. Κάθε μέρα ξημερώνει νέος ήλιος, επηρεάζοντας σημαντικά την ψυχολογία μας. Κανένα πρωινό δεν είναι ίδιο με το επόμενο ή με το προηγούμενο. Η ζωή είναι γεμάτη μικρές και μεγάλες ανατροπές, τόσες που δε μπορείς να ξέρεις τι θα συναντήσεις την επόμενη μέρα. Και το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ελπίζεις.

Να ελπίζεις σε ένα καλύτερο αύριο. Σε ένα ευνοϊκότερο μέλλον. Να ελπίζεις ότι οι κακές ανατροπές είναι μόνο μια άσχημη παρένθεση και όχι ο κανόνας. Να σηκώνεσαι από το κρεβάτι το πρωί συνειδητοποιώντας ποιος είσαι και τι θέλεις από τη ζωή σου, κάθε μέρα όλο και πιο πολύ. Οι ανατροπές παίζουν και αυτές το ρόλο τους. Χρησιμεύουν για να μας υπενθυμίζουν πως τίποτα στη ζωή δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο και πως πρέπει να παλεύουμε καθημερινά για τα κεκτημένα μας αλλά και για τους στόχους μας. Οι ανατροπές βρίσκονται εκεί για να μας προσγειώνουν και να μας βοηθάνε να διατηρούμε μια ισορροπία, όσο και αυτό δεν μας αρέσει.

Δεν μπορεί πάντα να πηγαίνουν όλα καλά, όσο και αν το θέλουμε. Για κάθε καλό υπάρχει και ένα κακό και το αντίθετο. Το καθετί που συμβαίνει στη ζωή μας γίνεται για κάποιο λόγο, άσχετα αν εκείνη την ώρα δεν μπορούμε να το κατανοήσουμε. Το σύμπαν παρακολουθεί και επιστρέφει στον καθένα αυτό ακριβώς που του αξίζει. Για να συμβεί όμως αυτό θα πρέπει να περπατήσουμε σε ένα τεντωμένο σχοινί, προσπαθώντας να ισορροπήσουμε ανάμεσα στις καλές και κακές καθημερινές ανατροπές της ζωής χωρίς να χάσουμε την ισορροπία μας. Το αν θα τα καταφέρουμε εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από εμάς. Χρειάζεται απλά να προσπαθήσουμε να παραμείνουμε ψύχραιμοι και να έχουμε ξεκάθαρο όραμα σχετικά με το που θέλουμε να πάμε. Να βλέπουμε καθαρά τον προορισμό μας. Από εκεί και πέρα τα πάντα φαντάζουν λιγότερο ακατόρθωτα.

Ποιος είπε ότι οι στόχοι και τα όνειρα κατακτώνται εύκολα; Χρειάζονται θυσίες, καλή ψυχολογία, όραμα και χρόνια αγώνων για να κατακτήσουμε κάτι που επιθυμούμε. Και πάνω από όλα υπομονή. Απαιτείται πολύ υπομονή και αυτοπειθαρχία για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε και τελικά να αντέξουμε τις κακουχίες από τις συνεχείς ανατροπές της ζωής. Χρειάζεται καθαρή σκέψη για να μπορέσουμε να δούμε κάτι θετικό μέσα σε μια κατάσταση η οποία φαινομενικά είναι αδιέξοδη. Πάντα όμως υπάρχει κάτι θετικό και είναι θέμα χρόνου να το ανακαλύψουμε. Γιατί ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα και καθαρίζει το μυαλό.

Κάθε φορά που η ζωή μας κερνάει απογοητεύσεις ας προσπαθούμε να βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα. Ας προσπαθούμε να θυμόμαστε το ποιοι είμαστε, και τι μας έφερε ως εδώ. Και σιγά σιγά η ομίχλη θα καταλαγιάσει και θα φανεί το φως. Σίγουρα είμαστε άνθρωποι με όρια, τα οποία συχνά σπάνε. Αυτό δεν είναι κακό, ούτε και το να ξεσπάμε που και που. Κακό είναι να παραιτούμαστε λόγω μιας αναποδιάς ή μιας κακής συγκυρίας. 

Ας μην ξεχνάμε ότι αύριο θα είναι μια νέα μέρα. Θα ξημερώσει νέος ήλιος.

Και θα φωτίσει ξανά το δρόμο για τα όνειρα μας.

Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2018

Ευθύνες


Η σημασία της προσωπικής επιλογής σε κάθε τι που συμβαίνει στη ζωή μας είναι ζωτική. Πολλές φορές όμως δείχνουμε να ξεχνάμε τη σημασία της, δίνοντας πολύ βάρος στη γνώμη των άλλων παραμερίζοντας τη δική μας, κάτι που μετά από λίγο οδηγεί σε στρές, φόβο για το μέλλον ακόμα και κατάθλιψη. Το ερώτημα είναι απλό.

Η γνώμη των άλλων έχει περισσότερη σημασία από τη δικιά μας;

Καλώς ή κακώς είμαστε όλοι διαφορετικοί άνθρωποι με διαφορετικά βιώματα και νοοτροπία. Μεγαλώνουμε ο καθένας σε διαφορετικό τόπο και χρόνο με διαφορετικό κοινωνικό περίγυρο και φίλους, πράγμα που επηρεάζει τη ψυχοσύνθεση του καθένα μας εντελώς διαφορετικά. Η ξεροκεφαλιά και το κλειστό μυαλό ορισμένων όμως δημιουργούν (μαζί με την πεποίθηση ότι η δική μας άποψη είναι σωστή και μόνο) εντάσεις που επηρεάζουν τους εμπλεκόμενους μόνο αρνητικά. Δεν είναι κακό να πεις τη γνώμη σου εφ’όσον αυτή ζητείται. Κακό είναι να προσπαθήσεις να την επιβάλλεις ψυχολογικά δημιουργώντας στον άλλο ενοχές και ανασφάλεια για τις επιλογές του, πείθοντας τον παράλληλα ότι είναι ανίκανος να πάρει μια σωστή απόφαση.

Κανείς δεν είναι αλάνθαστος και κανείς δεν πορεύτηκε ποτέ στη ζωή κάνοντας αποκλειστικά και μόνο σωστές επιλογές. Ίσα ίσα που τα λάθη σε βοηθάνε να μάθεις και να σταθείς στα πόδια σου. Η ζωή δεν είναι και ούτε θα είναι ποτέ μονόπλευρη. Έχει διάφορα χρώματα και πλευρές, όχι πάντα καλές ή σωστές. Όμως ο κάθε άνθρωπος διατηρεί το δικαίωμα να πορευτεί με τον τρόπο που επιθυμεί και που κρίνει σωστό. Από εκεί και πέρα η ευθύνη για τα βήματα του βαραίνει αποκλειστικά και μόνο τον ίδιο.

Ορισμένες φορές νοιαζόμαστε τόσο πολύ για τους ανθρώπους που έχουμε δίπλα μας που προσπαθούμε υποσυνείδητα να τους επιβάλλουμε μια δική μας άποψη από φόβο μην απογοητευτούν ή βρεθούν σε αδιέξοδο. Τους αγαπάμε τόσο πολύ που πιστεύουμε ότι μπορούμε να αποφασίσουμε για εκείνους ώστε να τους προστατεύσουμε. Δεν είμαστε αυτοί όμως, ούτε βλέπουμε τη ζωή μέσα από τα ίδια μάτια και την ίδια λογική. Κάτι που μπορεί να είναι σωστό για μένα μπορεί να μην είναι για τον άλλο. Κάτι που εμένα με ευχαριστεί μπορεί να μη σημαίνει τίποτα για σένα. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να βάλουμε τον εαυτό μας έστω και για λίγο στη θέση του άλλου, παροπλίζοντας για λίγο τον εγωισμό μας. Λέμε τη γνώμη μας. Δίνουμε τη συμβουλή μας εφ’όσον ζητηθεί. Πάντα όμως οι απόψεις μας θα πρέπει να παραμείνουν γνώμες και συμβουλές. Η τελική απόφαση, όπως και η ευθύνη της, ανήκει και θα ανήκει πάντα στον ενδιαφερόμενο.

Όποιος έχει την ευθύνη των επιλογών του, έχει και την ευθύνη των συνεπειών τους. Έτσι γινόμαστε υπεύθυνοι άνθρωποι, ικανοί να προχωρήσουμε μόνοι μας, στηριζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις. Είναι πολύ εύκολο να κατηγορήσεις κάποιον για μια επιλογή που δεν έκανες εξ’αιτίας του. Αποποιείσαι της ευθύνης ρίχνοντας το φταίξιμο αλλού, πιστεύοντας ότι εσύ είσαι ‘καθαρός’. Αν όμως όλο το βάρος της ζωής σου βρίσκεται στους όμως σου, είναι στο δικό σου χέρι το να καταφέρεις να το κουβαλήσεις.

Πορευόμαστε μόνοι μας. Ας μάθουμε να έχουμε το θάρρος της δικής μας επιλογής και την ευθύνη τους. Μόνο έτσι θα γίνουμε καλύτεροι και πιο υπεύθυνοι άνθρωποι.

Και την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να κάνουμε μια επιλογή, θα ξέρουμε τι θέλουμε και το μονοπάτι θα είναι ανοιχτό.

Πέμπτη 30 Αυγούστου 2018

Οι λέξεις της ζωής


Έφυγε το καλοκαίρι και σιγά σιγά έρχεται το φθινόπωρο. Ο κύκλος της ζωής συνεχίζεται όπως πάντα, αέναος και αμείλικτος. Και για κάποιους από εμάς, αδίστακτος.

Γιατί όμως; Γιατί να κατηγορείς την ύπαρξη του χρόνου για μια στιγμή που έφυγε και ποτέ δε θα ξαναγυρίσει; Γιατί να καταριέσαι τον ερχομό του χειμώνα αναπολώντας το καλοκαίρι που έφυγε; Γιατί να προσπαθείς να πείσεις τον εαυτό σου ότι θα ήσουν ευτυχισμένος αν ζούσες μέσα σε μια κατάσταση που πλάθει το μυαλό σου βασισμένο σε άπιαστα όνειρα και απατηλές φιλοδοξίες;

Αιώνια ερωτήματα που περιμένουν μια απάντηση που δε θα έρθει ποτέ.

Τα πάντα είναι πολύ πιο απλά από όσο νομίζουμε. Η γη δε θα σταματήσει ποτέ να γυρνάει και ο χρόνος δε θα σταματήσει ποτέ να κυλάει. Αντί λοιπόν να περνάμε τη ζωή μας μοιρολογώντας και κλαίγοντας για όλα αυτά που δε ζήσαμε, ας ανοίξουμε τα μάτια και ας ρίξουμε μια ματιά τριγύρω μας. Ευκαιρίες ανοίγονται, νέες γνωριμίες μας περιμένουν, νέες εμπειρίες περνάνε μπροστά από τα μάτια μας σε κλάσματα δευτερολέπτου, περιμένοντας μας να τις αντιληφθούμε και να τις αξιοποιήσουμε.

Ορισμένες φορές η ίδια η ζωή φαίνεται να μας ψιθυρίζει στο αυτί λέξεις που αρνούμαστε να κατανοήσουμε ή που δεν θέλουμε καν να ακούσουμε γιατί ο εγωισμός μας δεν μας αφήνει. Λέξεις τόσο ξεκάθαρες και αληθινές που είναι σχεδόν τρομακτικό το ότι αρνούμαστε να ακούσουμε. Σα να προσπαθούμε να ζούμε μέσα στο ψέμα. Σα να μη θέλουμε να ακούσουμε την αλήθεια που ήδη ξέρουμε. Σα να κλείνουμε τα μάτια απέναντι στην ίδια μας τη ζωή.

Οι λέξεις όμως συνεχίζουν να αντηχούν μέσα στο μυαλό μας, πιο ξεκάθαρες από ποτέ.

Ζήσε τη ζωή. Ζησε τη στιγμή και τις χαρές που αυτή προσφέρει. Ζήσε τη χαρά, τη λύπη. Μάθε τι σημαίνει να ζεις και όχι απλά να είσαι ζωντανός. Εξερεύνησε κάθε πιθανή και απίθανη πτυχή του εαυτού σου αλλά και των γύρω σου. Μη φοβάσαι τα λάθη. Τα λάθη έχουν και αυτά τη δική τους αξία. Μέσα από τα λάθη θα ανδρωθείς και θα μάθεις να αντιμετωπίζεις τη ζωή με περισσότερο θάρρος. Κανένας δεν είναι τέλειος και κανένας ποτέ δε θα είναι. Μπορούμε μονάχα να προσπαθήσουμε να αγγίξουμε την τελειότητα της προσωπικής μας ευτυχίας μέσα από την καθημερινότητα μας. Οραματίσου ένα τέλειο βράδυ με τα εφόδια που έχεις και όχι με αυτά που θα ήθελες να είχες. Σχεδίασε το τέλειο ταξίδι. Την τέλεια έξοδο. Ακόμα και μια στιγμή μονάχα με τον εαυτό σου και ένα ποτήρι καφέ μπορεί να είναι τέλεια. Αρκεί να έχεις θετική διάθεση και όρεξη για ζωή.

Η ζωή σου μιλάει, πιο ξεκάθαρα από ποτέ. Άνοιξε τα μάτια και τα αυτιά σου και άκου. Ποτέ δεν είναι αργά.

Δευτέρα 30 Ιουλίου 2018

Ελεύθερη σκέψη


Μου λένε καθημερινά να σκέφτομαι για τον εαυτό μου. Να σκέφτομαι ελεύθερα και χωρίς περιορισμούς. Να ενεργώ αυθόρμητα και χωρίς πίεση. Να προσπαθήσω να είμαι ο εαυτός μου για τον εαυτό μου και για τους γύρω μου. Αμέσως μετά αναλογίζομαι την τεράστια σημασία αυτών των συμβουλών. Ψυχική υγεία, ισορροπία, ευτυχία. Όλα αυτά μοιάζουν ιδανικά. Οι συμβουλές φαίνονται απλές και εύκολα εφαρμόσιμες. Όταν όμως έρχεται η στιγμή της πρακτικής εφαρμογής τους, τότε συνειδητοποιώ ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο φαίνονται. Γιατί μπορεί να θέλω να αλλάξω χαρακτήρα με όλη μου την ψυχή, μπορεί να θέλω όσο τίποτε άλλο να δώσω λίγο προτεραιότητα στον εαυτό μου, μπορεί να θέλω να αφήσω πίσω μου τη γνώμη του ενός και του άλλου όταν κάτι αφορά αποκλειστικά και μόνο εμένα, αλλά μου είναι τελικά πολύ δύσκολο. Γιατί όμως; Μήπως τελικά δεν θέλω;

Ίσως να μην είμαι ακόμα έτοιμος.

Ο καθένας από εμάς πλάθεται σύμφωνα με το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνει. Οι ηθικές αρχές που περνάνε μέσα από την οικογένεια, η αλληλεπίδραση με φίλους όσο ενηλικιωνόμαστε, οι καλές και οι κακές στιγμές, όλα αυτά πλάθουν ένα χαρακτήρα μοναδικό που από τα χρόνια της εφηβείας ακόμα λαμβάνει ως δεδομένα τις συναισθηματικές γραμμές που χαράσσουν τα βιώματα στο υποσυνείδητο και πολύ δύσκολα μπορεί μετά να ξεφύγει από αυτά. Κάποιος που έμαθε μέσα από τα βιώματα του να αμύνεται θα παραμείνει έτσι. Το ίδιο και κάποιος που έμαθε να είναι ευαίσθητος. Το ίδιο και κάποιος που έμαθε να μένει αμέτοχος μπροστά σε ότι συμβαίνει γύρω του και να προσπερνάει τα πάντα. Ο φοβισμένος, ο ρομαντικός, ο τολμηρός και τόσα άλλα μοντέλα ανθρώπων που πλάθονται μέσα από ένα κυκεώνα εμπειριών πολύ δύσκολα μπορούν τελικά να απαρνηθούν αυτό που είναι και να προσποιηθούν ότι είναι κάτι άλλο. 

Ίσως όμως τελικά να μη μιλάμε για προσποίηση αλλά για εξέλιξη. Η ζωή πάντα πρέπει να εξελίσσεται, όπως και εμείς οι ίδιοι. Ίσως αν συνειδητοποιήσουμε πραγματικά το ποιοι είμαστε να μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις αλήθειες για να βελτιώσουμε τον εαυτό μας. Να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, να εξελίξουμε το χαρακτήρα μας καίγοντας τα ελαττώματα μας και οτιδήποτε θεωρούμε ότι μας κρατάει δέσμιους μέσα στο χάος της ίδιας μας της ψυχοσύνθεσης. Οι εμπειρίες που λαμβάνουμε μετά την εφηβεία μας ως ώριμοι άνθρωποι πια, θα πρέπει πάντοτε να αποτελούν μέτρο σύγκρισης με τα παλιότερα σημεία αναφοράς που μας σημάδεψαν κάποτε ώστε να μπορέσουμε να δούμε με καθαρά μάτια το μέλλον που μας περιμένει. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με ελεύθερη σκέψη και αυτοεκτίμηση, μακριά από φοβίες, αμφιβολίες και στεγανά που αποτελούν τροχοπέδη στην προσωπική μας εξέλιξη.

Ίσως τελικά να είμαι έτοιμος. Ίσως απλά να φοβάμαι να κάνω το επόμενο βήμα για τον εαυτό μου. Ίσως να φοβάμαι να εξελιχθώ για να μην καταλήξω κάτι διαφορετικό από αυτό που είμαι. Ίσως τελικά αυτό να είναι ακριβώς αυτό που χρειάζομαι. Κοίτα να δεις…δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι.

Ίσως τελικά να ήρθε η ώρα.