Παρασκευή 30 Ιουνίου 2017

Εκείνοι με το καθαρό βλέμμα...



Στη σημερινή εποχή είναι τρομερά δύσκολο να βρεις ανθρώπους ειλικρινείς, που το καθαρό τους βλέμμα θα διαλύει μονομιάς κάθε αμφιβολία που πιθανώς έχεις σχετικά με τις προθέσεις τους. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεις ανθρώπους που θα μπορείς να εμπιστευτείς, να τους εκμυστηρευτείς πράγματα, να τους κάνεις φίλους σου. Οι άνθρωποι αυτοί υπάρχουν αλλά σπανίζουν. Και εκτός από αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο να τους εντοπίσεις καθώς παραμένουν κρυμμένοι και προφυλαγμένοι μέχρι να αισθανθούν σίγουροι ότι μπορούν να σου ανοιχτούν και να σου χαρίσουν τον εαυτό τους. Γιατί, όσο παράδοξο και αν ακούγεται, αυτοί οι ξεχωριστοί άνθρωποι θεωρούνται απόκληροι της κοινωνίας και έχουν βιώσει στο πετσί τους το τι σημαίνει να πληγώνεσαι και να υπομένεις. Γιατί αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό που τους κάνει να διαφέρουν από την υπόλοιπη ψυχρή μάζα της κοινωνίας έγινε τελικά η καταδίκη τους. 

Πως όμως φτάσαμε μέχρι εδώ;

Στην προσπάθεια τους να γίνουν μέρος του κοινωνικού συνόλου πόνεσαν, υπέφεραν, λύγισαν. Και οι περισσότεροι δεν άντεξαν και τελικά κρύφτηκαν. Σχεδόν κανένας όμως δεν άλλαξε. Ο τρόπος ζωής τους και το θάρρος της γνώμης τους ήταν πάντοτε η σημαία της ψυχής τους. Ήταν αυτό που τους έκανε να διαφέρουν από την υπόλοιπη παγωμένη και άμορφη μάζα που κατέτρωγε ψυχές. Όμως ήταν πολύ αδύναμοι για να την αντιμετωπίσουν και γι’ αυτό επέλεξαν να εφαρμόζουν τις πρακτικές τους πολύ πιο σιωπηλά. Αυτοί οι άνθρωποι με το καθαρό βλέμμα δεν πρόκειται ποτέ να σου φανερωθούν αν δεν τους κάνεις πρώτα να νιώσουν ασφάλεια. Δεν πρόκειται να δεχτούν ακόμα μια απόρριψη, ούτε το να αντιμετωπίσεις το ειλικρινές ενδιαφέρον τους διστακτικά. Αν το κάνεις αυτό, τότε το πιο πιθανό είναι να τους διώξεις από κοντά σου για πάντα. Και αυτό είναι λάθος γιατί αυτοί οι άνθρωποι είναι τόσο σπάνιοι. Δεν θα έχεις την τύχη να τους συναντάς καθημερινά. Διώξε λοιπόν από πάνω σου την εγωιστική σου υπερηφάνεια και αγκάλιασε τους. Αγκάλιασε τους ειλικρινά, όπως και αυτοί. Άκουσέ τους, συζήτησε μαζί τους, εμπιστέψου τους. Και σου υπόσχομαι πως σε πολύ λίγο θα δεις μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή σου. Ξεκίνα από αυτό και κάνε ένα βήμα τη φορά. Και ίσως μετά από καιρό καταφέρεις να πιστέψεις ξανά στους ανθρώπους.

Έτσι φτάσαμε λοιπόν ως εδώ. Χάσαμε την ικανότητα να επικοινωνούμε μεταξύ μας. Βάλαμε τον εγωισμό μας πάνω από κάθε ανθρώπινη ηθική αξία, ακόμα και πάνω από την ίδια την ανθρώπινη ζωή. Και κάπως έτσι χάσαμε σιγά σιγά την υπόσταση μας ως άνθρωποι. Υποβιβαστήκαμε. Μάθαμε να μισούμε και να ζηλεύουμε. Ο εγωισμός και η υπερηφάνεια έγιναν οι οδηγοί της καθημερινότητας μας, κόβοντας τις γέφυρες επικοινωνίας που μέχρι πρότινος μας ένωναν. Οι σχέσεις έγιναν δύσκολες, όπως και οι αλληλεπιδράσεις. Και μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία μεταμόρφωσης, ξεχάσαμε πως είναι να εμπιστευόμαστε. Όχι όμως όλοι. Υπάρχουν ακόμα ανάμεσα μας αυτοί οι άνθρωποι με το καθαρό βλέμμα. Αυτοί που από ένστικτο έμαθαν να μιλάνε με την καρδιά. Αυτοί που δε φοβούνται να γελάσουν ή να κλάψουν. Οποιοσδήποτε έχει έναν τέτοιο άνθρωπο στο πλάι του δεν πρέπει ποτέ να τον αφήσει να φύγει.  

Αυτοί οι άνθρωποι είναι η σωτηρία μας.

Αυτοί, με το καθαρό βλέμμα.

Δευτέρα 29 Μαΐου 2017

Ισορροπία



Η ζωή μοιάζει με μια μεγάλη ζυγαριά που ποτέ δεν είμαστε σίγουροι προς τα πού θα γείρει. Οι επιλογές που κάνουμε καθημερινά έχουν βάρος και τοποθετούνται σε διαφορετικά σημεία, παρασέρνοντάς μας με τρόπο όχι πολύ ευχάριστο. Είναι πολύ εύκολο να χαθεί ο έλεγχος και να βρεθούμε ξαφνικά εκτός ισορροπίας με τον κόσμο γύρω μας να φαντάζει απειλητικός. Είναι πολύ εύκολο να πέσουμε κάτω χωρίς να έχουμε τη δύναμη να σηκωθούμε ξανά. Για να καταφέρουμε να μείνουμε όρθιοι κρατώντας ισορροπημένο τον γεμάτο αντιθέσεις κόσμο στον οποίο ζούμε, είναι πρώτα απαραίτητο να πειθαρχήσουμε απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό.

Η πειθαρχία σε έναν άναρχο κόσμο γεμάτο πειρασμούς και παρορμήσεις φαντάζει κάτι άπιαστο. Δεν είναι όμως ακατόρθωτο. Οι επιλογές μας ‘ζυγίζονται’ σε μια μικροσκοπική δική μας ζυγαριά προτού εφαρμοστούν στην πράξη. Ο καθένας από εμάς έχει αυτή τη ζυγαριά στην κατοχή του, απλά είτε δεν το γνωρίζει, είτε δεν ξέρει να τη χρησιμοποιεί. Ζυγίζοντας τις επιλογές μας και εκτιμώντας τις συνέπειες τους (είτε αυτές είναι θετικές, είτε αρνητικές) μαθαίνουμε να πειθαρχούμε απέναντι στον εαυτό μας, στα ‘θέλω’ και τα ‘πρέπει’ μας. Μαθαίνουμε να χειριζόμαστε την ψυχολογία μας, να επιβαλλόμαστε στον εγωισμό μας και το σημαντικότερο από όλα, μαθαίνουμε να είμαστε υπομονετικοί. Με αυτό τον τρόπο τελικά μαθαίνουμε να ισορροπούμε τη ζωή μας, χωρίς να την αφήνουμε να μας παρασύρει προς άγνωστη κατεύθυνση.

Φυσικά η πειθαρχία απαιτεί να τηρούμε κάποιους κανόνες, όπως και να τους σεβόμαστε. Ο πρώτος κανόνας που αποτελεί ταυτόχρονα και θεμελιώδη συμπαντικό νόμο, είναι ότι για να επιτευχθεί η ισορροπία πρέπει να υπάρχουν αντίθετα. Το καλό δε μπορεί να υπάρξει χωρίς το κακό, ούτε το φως χωρίς το σκοτάδι. Σε κάθε κατάσταση που βιώνουμε υπάρχουν πάντα δύο όψεις και η μία θρέφει την άλλη και της δίνει νόημα. Αν δεν δούμε και τις δύο πλευρές του νομίσματος δεν θα επιλέξουμε σωστά. Χωρίς αυτή τη γνώση δε μπορεί να υπάρξει ισορροπία. Ο δεύτερος κανόνας είναι ότι πρέπει να μάθουμε να αποδεχόμαστε πως δεν είναι απαραίτητο το ότι η επιλογή που κάναμε είναι και η σωστή. Οπότε στην περίπτωση που κάτι τέτοιο αποδειχθεί αληθινό, θα πρέπει να το αποδεχτούμε και να προχωρήσουμε μπροστά, πειθαρχώντας για μια ακόμα φορά απέναντι στον εαυτό μας και την ψυχολογία μας. Και σιγά σιγά θα μάθουμε να ισορροπούμε και να μένουμε όρθιοι, όσο και αν ο κόσμος γύρω μας στροβιλίζεται επικίνδυνα.

Οι αντιθέσεις και η πληθώρα επιλογών μπορούν εύκολα να μας μπερδέψουν και να χάσουμε το δρόμο μας. Η ζυγαριά μπορεί εύκολα να βαρύνει μόνο από τη μία πλευρά. Οι επιλογές κάποιες φορές μπορεί να μη μας δικαιώσουν. Σε κάθε περίπτωση, η ισορροπία, συνοδευόμενη από καθαρή σκέψη και συνειδητοποιημένη αντίληψη της πραγματικότητας, αποτελεί ένα σημαντικότατο εφόδιο για να μπορέσουμε να διασφαλίσουμε ψυχική ηρεμία και μάθουμε να προχωράμε πάντα μπροστά. Στο κάτω κάτω έχουμε πάντα διαθέσιμη τη δική μας, μικρή ζυγαριά που μπορεί να μας βοηθήσει να εκτιμήσουμε τις επιλογές μας προτού τις κάνουμε. Είναι στο χέρι μας να τη χρησιμοποιήσουμε σωστά.

Η ζωή άλλωστε είναι ένα μεγάλο τεντωμένο σκοινί κι εμείς απλά περπατάμε πάνω του κοιτώντας πάντα μπροστά. 

Το μόνο που πρέπει να κάνουμε για να μην πέσουμε κάτω είναι να ισορροπήσουμε. 

Με πειθαρχία απέναντι στον εαυτό μας και τα συναισθήματά του.

Παρασκευή 28 Απριλίου 2017

Αφηρημένες έννοιες



Ζωή: Το αιώνιο μυστήριο που αποτελεί ταυτόχρονα και το μεγαλύτερο δώρο της φύσης. Η αρχή του μεγάλου ταξιδιού προς άγνωστο προορισμό. Η έννοια που ποτέ κανείς δεν κατάφερε να προσδιορίσει πλήρως, πόσο μάλλον να την κατανοήσει. Ο λόγος για τον οποίο αναπνέουμε, ονειρευόμαστε και προσπαθούμε καθημερινά. Η ζωή είμαστε εμείς.

Όνειρα: Το νοητό ιδεατό μονοπάτι μας προς το μέλλον. Ξεχωριστά, ακριβά και πολύτιμα για τον καθένα από εμάς. Ο χαρακτήρας και η φιλοδοξία μας τα πλάθει και όλη η ζωή μας περιστρέφεται γύρω από την προσπάθεια κατάκτησης τους. Άλλοι τα καταφέρνουν, άλλοι απλά τα αγγίζουν, ενώ για κάποιους παραμένουν για πάντα άπιαστα…

Φιλία: Ένα από τα βασικότερα συστατικά της ευτυχισμένης ζωής. Οι καλές φιλίες δεν είναι παρά μια προέκταση του εαυτού μας. Με τους φίλους ζούμε μαζί, γλεντάμε μαζί, λυπόμαστε μαζί, ονειρευόμαστε μαζί. Και πάντα θα είναι εκεί για να σε στηρίξουν στη λύπη σου και (το κυριότερο) να χαρούν με τη χαρά σου.

Έρωτας: Ίσως το βασικότερο συστατικό της ευτυχίας και ίσως ο κύριος λόγος για τον οποίο ζούμε. Μέσα από τον έρωτα δημιουργείται ζωή σε όλα τα επίπεδα. Γιατί ο έρωτας είναι η ίδια η ζωή.

Εμπειρίες: Οι εμπειρίες αποκτώνται μέσα από τα χρόνια και τις πράξεις μας και αποτελούν το κυριότερο εφόδιο για να κατακτήσουμε εν τέλει τους στόχους και τα όνειρα μας. Μέσα από τις εμπειρίες γινόμαστε σοφότεροι. Ακόμα και οι πληγές που αποκτάμε στην πορεία μας βοηθάνε να γίνουμε άτρωτοι. 

Χαρά: Ένα υπέροχο συναίσθημα που επιζητάμε συνεχώς. Ψάχνουμε καθημερινά πράγματα που μας δίνουν χαρά και αναζητάμε τρόπους να είμαστε συνεχώς χαρούμενοι.

Θλίψη: Ένα συναίσθημα που βιώνουμε σχεδόν καθημερινά και με διάφορους τρόπους. Η θλίψη, όπως και η χαρά βρίσκονται πάντα στο δρόμο μας και μας επισκέπτονται σε ανύποπτες συνήθως στιγμές. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ πως όλα γίνονται για κάποιο λόγο. Τελικά η θλίψη μας παρέχει ισορροπία, κάτι που είναι απαραίτητο για τη σωστή διαμόρφωση του εαυτού. Γιατί για κάθε καλή στιγμή υπάρχει και μια κακή , όπως και το αντίθετο.

Εργασία: Ένα ‘αναγκαίο κακό’ ή ένας τρόπος να παραμείνει κανείς παραγωγικός; Η επιλογή βρίσκεται στο μυαλό του καθένα από εμάς. Η εργασία όμως ανέκαθεν ήταν σημαντικό μέρος της ίδιας της ζωής. Η οκνηρία όχι.

Υγεία: Το σημαντικότερο αγαθό της ζωής.

Ελπίδα: Η πίστη στον εαυτό μας που αποτελεί την πεποίθηση ότι μια μέρα θα πετύχουμε τους στόχους μας και θα κατακτήσουμε τα όνειρα μας.

Μουσική: Για κάποιους αδιάφορη, για κάποιους άλλους όμως αποτελεί τη μορφή τέχνης που συνδυάζει ήχους, χρώματα και συναισθήματα για να μας θυμίσει τι είναι ζωή και εν τέλει να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους.

Μέλλον: Το σκοτεινό μονοπάτι που ακολουθάμε χωρίς να γνωρίζουμε που θα μας βγάλει. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να πορευθούμε προς αυτό συνδυάζοντας και αξιοποιώντας όλα τα παραπάνω συστατικά στις σωστές αναλογίες.

Τετάρτη 29 Μαρτίου 2017

Ημερολόγιο



Λένε ότι ο χρόνος πετάει. Ότι τα χρόνια φεύγουν σαν πουλιά και δεν ξαναγυρνάνε. Ότι κάποια στιγμή γυρνάς πίσω και βλέπεις τη ζωή σου να έχει περάσει. Το μέλλον έχει γίνει παρελθόν σε μια στιγμή και εσύ αποπροσανατολισμένος από την καθημερινότητα και τις λανθασμένες διδαχές της δεν έχεις καταλάβει πως έφτασες εδώ. Η απαίσιόδοξη άποψη λέει ότι όσα ζούμε είναι μάταια και χωρίς νόημα. Όσοι όμως γνωρίζουν πραγματικά να ζουν και να αποσπούν τα θετικά από κάθε κατάσταση, καταλαβαίνουν ότι μέσα στο χρόνο έχουν κερδίσει εμπειρίες και αναμνήσεις που αποτελούν ανεκτίμητα εφόδια για την υπόλοιπη ζωή τους. Εμπειρίες και αναμνήσεις που τους έχουν κάνει σοφότερους και ικανότερους να χειριστούν τη ζωή τους όπως αυτοί επιθυμούν και που θα είναι πάντα διαθέσιμες για αυτούς σε κάποια φωτεινή γωνία του μυαλού τους. Και αυτό είναι κάτι που κερδίζεται και που κανένας δε μπορεί να τους το στερήσει, όσο και αν το πέρασμα του χρόνου λυγίζει το πνεύμα.

Η ζωή μας φέρνει αντιμέτωπους με διάφορες ευχάριστες και δυσάρεστες καταστάσεις. Ο χρόνος τις διώχνει μακριά αλλά ποτέ δεν ξεπερνιούνται γιατί ο χρόνος δε γιατρεύει. Απλά σε βοηθάει να ξεχνάς. Κάθε ανάμνηση είναι και ένα εφόδιο που καταχωρείται υποσυνείδητα στο νοητό ημερολόγιο που βρίσκεται μέσα στο μυαλό μας. Οι εμπειρίες που μας στιγματίζουν χαράζονται βαθιά μέσα μας και κάθε φορά που ανατρέχουμε σε αυτές, είτε λόγω νοσταλγίας είτε λόγω της ανάγκης μας να αισθανθούμε το ίδιο που αισθανθήκαμε και τότε που τις ζήσαμε, θυμόμαστε τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια. Το που, το πότε, το πώς, το γιατί. Και μέσω αυτών φτιάχνουμε λιθαράκι λιθαράκι το δικό μας μονοπάτι, αυτό που ο χρόνος κάνει να μοιάζει τόσο σύντομο.

Κι όμως, έχουν περάσει τόσα χρόνια. Χρόνια γεμάτα συναισθήματα, ταξίδια, χαρές, λύπες, απογοητεύσεις, γέλιο. Χρόνια γεμάτα ελπίδα και προσμονή για το μέλλον. Οι εμπειρίες που αποκομίσαμε μοιάζουν πια τόσο κοντά αλλά και τόσο μακριά ταυτόχρονα. Στα χρόνια που πέρασαν ζήσαμε τα πάντα. Το αν εμείς οι ίδοι δεν ήμασταν σε θέση να κατανοήσουμε αυτό που ζούσαμε τη στιγμή που συνέβαινε είναι άλλο θέμα. Τώρα έχουμε περάσει πια σε άλλη φάση. Έχει ξεκινήσει ένας νέος κύκλος. Έτσι είναι η ζωή, προχωράει μπροστά. Δεν έχουμε χάσει όμως χρόνια όπως πιθανότατα νομίζουμε γιατί η πορεία μας στη ζωή ποτέ δεν τελειώνει. Πάντοτε υπάρχουν νέοι στόχοι, νέα όνειρα, νέες κορυφές να κατακτήσουμε. Έχουμε να ζήσουμε νέες εμπειρίες. Και αυτή τη φορά θα τις ζήσουμε γιατί είμαστε σοφότεροι. Έχουμε στις πλάτες μας τα χρόνια που πέρασαν και θα τα έχουμε πια για πάντα.

Ο χρόνος μπορεί να περνάει γρήγορα αλλά τίποτα δεν πάει χαμένο. Τα πάντα καταγράφονται στο προσωπικό μας ημερολόγιο, το ίδιο ζωντανά και ζεστά με τότε. Πλέον έχουμε τα εφόδια για να προχωρήσουμε πιο σίγουροι. Και όσοι έχουν το χάρισμα του να εκτιμούν τις εμπειρίες τους και όχι να τις καταριούνται, ο χρόνος τους έκανε ένα ανεκτίμητο δώρο. Τους έκανε καλύτερους ανθρώπους. Τους βοήθησε να εκτιμήσουν πράγματα, καταστάσεις και ανθρώπους. Και πάνω από όλα, τους έδειξε το σωστό δρόμο.

Όποτε αισθάνεσαι μόναξιά, αβεβαιότητα ή απλά χρειάζεσαι κάποια προσωπική επιβεβαίωση, κλείσε τα μάτια και ψάξε στο προσωπικό σου ημερολόγιο. Όλες οι απαντήσεις στα ερωτήματά σου είναι εκεί.

Στις εμπειρίες σου. Στις αναμνήσεις σου. Στα χρόνια που πέρασαν.

Στα δώρα του χρόνου.

Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2017

Ο νόμος του σύμπαντος



Το σύμπαν. Η ομπρέλα που μας σκεπάζει όλους προστατεύοντάς μας και εξουσιάζοντας μας ταυτόχρονα. Είμαστε ένα με το σύμπαν και την κοσμική ενέργεια που εκπέμπει. Ζούμε επηρεάζοντας το και αντίστοιχα μας επηρεάζει και αυτό. Κάθε μας πράξη πυροδοτεί μια αλυσιδωτή αντίδραση που επηρεάζει κάθε ψυχή που είναι συνδεδεμένη με την κοσμική ενέργεια του σύμπαντος. Κάθε μας πράξη επηρεάζει με κάποιον μαγικό τρόπο όλους μας.

Το σύμπαν είναι δίκαιο. Παίρνει αλλά και δίνει. Τιμωρεί αλλά και ανταμείβει. Το σύμπαν δεν τιθασεύεται. Δεν δαμάζεται. Το σύμπαν θέλει σεβασμό. Χρειάζεται να κατανοήσουμε την υπεροχή του και την επίδραση που έχει στις ζωές μας και να το σεβαστούμε. Δεν πρόκειται φυσικά ποτέ να το κατανοήσουμε πλήρως. Είμαστε πολύ μικροί γι’ αυτό. Απλά θα είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε σε έναν απειροελάχιστο βαθμό τον αρμονικό τρόπο με τον οποίο είμαστε συνδεδεμένοι μαζί του.

Ο νόμος του σύμπαντος είναι απλός και αυστηρός. Τα πάντα επιστρέφουν πίσω σε σένα. Αν δώσεις θα πάρεις. Αν πληγώσεις, θα πληγωθείς. Αν έδωσες αγάπη θα λάβεις αγάπη. Αν μίσησες, το μίσος θα επιστρέψει πίσω σε σένα. Και με αυτό τον τρόπο ο καθένας παίρνει τελικά ακριβώς αυτό που του αξίζει. Μπορεί αυτό να γίνει μετά από μήνες ή χρόνια, μπορεί πάλι να γίνει και την επόμενη στιγμή. Όμως το σύμπαν δεν ξεχνάει ποτέ τι χρωστάει.

Ο κύκλος της ζωής δεν είναι παρά ένας από τους πολλούς ομόκεντρους κύκλους που γυρνάνε γύρω μας στην πορεία της ζωής. Άλλοι γυρνάνε γρηγορότερα, άλλοι πάλι πιο αργά. Άλλοι είναι μεγαλύτεροι και άλλοι μικρότεροι. Ο καθένας συμβολίζει μια διαφορετική πτυχή της ζωής. Προσωπικές σχέσεις, εργασία, φιλίες, έρωτας. Όλα στο ρυθμό του σύμπαντος. Τα σημεία που τέμνονται είναι εκείνα τα κομβικά σημεία όπου το σύμπαν αποφασίζει τι πρέπει να δώσει πίσω. Πολλές φορές οι κύκλοι συναντιούνται με γειτονικούς κύκλους, με απρόβλεπτα αποτελέσματα. Εκεί ακριβώς θυμόμαστε ότι είμαστε ένα με το σύμπαν και συνδεδεμένοι με αυτό αλλά και μεταξύ μας. Οι πράξεις μας επηρεάζουν τους πάντες και τα πάντα, όσο ασήμαντες και να φαίνονται. Είμαστε απλά ένας μικρός κρίκος στην αλυσίδα με τους ομόκεντρους κύκλους.

Όλα αυτά δεν φαίνονται και τόσο παράλογα αν αναλογιστούμε ο καθένας ξεχωριστά τη μέχρι τώρα πορεία μας στη ζωή. Ο λαός μας τείνει να χρησιμοποιεί από πολύ παλιά τη σοφή ρήση ‘κάθε εμπόδιο για καλό’. Όποιος έχει αναλογιστεί έστω και για λίγο τη σημασία αυτής της συγκεκριμένης φράσης, όσο και την πρακτική εφαρμογή της στη ζωή, θα συνειδητοποιήσει ότι είναι απολύτως σωστή. Ποτέ δεν γνωρίζουμε πραγματικά τι είναι καλό για εμάς. Το σύμπαν όμως ξέρει. Αν λοιπόν αφήσουμε την κοσμική ενέργεια να οδηγήσει τη ζωή μας αποδεχόμενοι την έκβαση της ως έχει, εμπιστευόμενοι τα ένστικτα και τη διαίσθηση μας,  τότε είναι πολύ πιθανό να φτάσουμε στο μονοπάτι που οδηγεί στην ευτυχία.

Γιατί το σύμπαν ξέρει. Δείχνει σημάδια. Προειδοποιεί και οδηγεί. Και όσοι έχουν ανοιχτό μυαλό και ελεύθερο πνεύμα μπορούν όχι απλά να το ακούσουν, αλλά να νιώσουν και τον παλμό του.

Εσύ μπορείς;