Παρασκευή 28 Απριλίου 2017

Αφηρημένες έννοιες



Ζωή: Το αιώνιο μυστήριο που αποτελεί ταυτόχρονα και το μεγαλύτερο δώρο της φύσης. Η αρχή του μεγάλου ταξιδιού προς άγνωστο προορισμό. Η έννοια που ποτέ κανείς δεν κατάφερε να προσδιορίσει πλήρως, πόσο μάλλον να την κατανοήσει. Ο λόγος για τον οποίο αναπνέουμε, ονειρευόμαστε και προσπαθούμε καθημερινά. Η ζωή είμαστε εμείς.

Όνειρα: Το νοητό ιδεατό μονοπάτι μας προς το μέλλον. Ξεχωριστά, ακριβά και πολύτιμα για τον καθένα από εμάς. Ο χαρακτήρας και η φιλοδοξία μας τα πλάθει και όλη η ζωή μας περιστρέφεται γύρω από την προσπάθεια κατάκτησης τους. Άλλοι τα καταφέρνουν, άλλοι απλά τα αγγίζουν, ενώ για κάποιους παραμένουν για πάντα άπιαστα…

Φιλία: Ένα από τα βασικότερα συστατικά της ευτυχισμένης ζωής. Οι καλές φιλίες δεν είναι παρά μια προέκταση του εαυτού μας. Με τους φίλους ζούμε μαζί, γλεντάμε μαζί, λυπόμαστε μαζί, ονειρευόμαστε μαζί. Και πάντα θα είναι εκεί για να σε στηρίξουν στη λύπη σου και (το κυριότερο) να χαρούν με τη χαρά σου.

Έρωτας: Ίσως το βασικότερο συστατικό της ευτυχίας και ίσως ο κύριος λόγος για τον οποίο ζούμε. Μέσα από τον έρωτα δημιουργείται ζωή σε όλα τα επίπεδα. Γιατί ο έρωτας είναι η ίδια η ζωή.

Εμπειρίες: Οι εμπειρίες αποκτώνται μέσα από τα χρόνια και τις πράξεις μας και αποτελούν το κυριότερο εφόδιο για να κατακτήσουμε εν τέλει τους στόχους και τα όνειρα μας. Μέσα από τις εμπειρίες γινόμαστε σοφότεροι. Ακόμα και οι πληγές που αποκτάμε στην πορεία μας βοηθάνε να γίνουμε άτρωτοι. 

Χαρά: Ένα υπέροχο συναίσθημα που επιζητάμε συνεχώς. Ψάχνουμε καθημερινά πράγματα που μας δίνουν χαρά και αναζητάμε τρόπους να είμαστε συνεχώς χαρούμενοι.

Θλίψη: Ένα συναίσθημα που βιώνουμε σχεδόν καθημερινά και με διάφορους τρόπους. Η θλίψη, όπως και η χαρά βρίσκονται πάντα στο δρόμο μας και μας επισκέπτονται σε ανύποπτες συνήθως στιγμές. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ πως όλα γίνονται για κάποιο λόγο. Τελικά η θλίψη μας παρέχει ισορροπία, κάτι που είναι απαραίτητο για τη σωστή διαμόρφωση του εαυτού. Γιατί για κάθε καλή στιγμή υπάρχει και μια κακή , όπως και το αντίθετο.

Εργασία: Ένα ‘αναγκαίο κακό’ ή ένας τρόπος να παραμείνει κανείς παραγωγικός; Η επιλογή βρίσκεται στο μυαλό του καθένα από εμάς. Η εργασία όμως ανέκαθεν ήταν σημαντικό μέρος της ίδιας της ζωής. Η οκνηρία όχι.

Υγεία: Το σημαντικότερο αγαθό της ζωής.

Ελπίδα: Η πίστη στον εαυτό μας που αποτελεί την πεποίθηση ότι μια μέρα θα πετύχουμε τους στόχους μας και θα κατακτήσουμε τα όνειρα μας.

Μουσική: Για κάποιους αδιάφορη, για κάποιους άλλους όμως αποτελεί τη μορφή τέχνης που συνδυάζει ήχους, χρώματα και συναισθήματα για να μας θυμίσει τι είναι ζωή και εν τέλει να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους.

Μέλλον: Το σκοτεινό μονοπάτι που ακολουθάμε χωρίς να γνωρίζουμε που θα μας βγάλει. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να πορευθούμε προς αυτό συνδυάζοντας και αξιοποιώντας όλα τα παραπάνω συστατικά στις σωστές αναλογίες.

Τετάρτη 29 Μαρτίου 2017

Ημερολόγιο



Λένε ότι ο χρόνος πετάει. Ότι τα χρόνια φεύγουν σαν πουλιά και δεν ξαναγυρνάνε. Ότι κάποια στιγμή γυρνάς πίσω και βλέπεις τη ζωή σου να έχει περάσει. Το μέλλον έχει γίνει παρελθόν σε μια στιγμή και εσύ αποπροσανατολισμένος από την καθημερινότητα και τις λανθασμένες διδαχές της δεν έχεις καταλάβει πως έφτασες εδώ. Η απαίσιόδοξη άποψη λέει ότι όσα ζούμε είναι μάταια και χωρίς νόημα. Όσοι όμως γνωρίζουν πραγματικά να ζουν και να αποσπούν τα θετικά από κάθε κατάσταση, καταλαβαίνουν ότι μέσα στο χρόνο έχουν κερδίσει εμπειρίες και αναμνήσεις που αποτελούν ανεκτίμητα εφόδια για την υπόλοιπη ζωή τους. Εμπειρίες και αναμνήσεις που τους έχουν κάνει σοφότερους και ικανότερους να χειριστούν τη ζωή τους όπως αυτοί επιθυμούν και που θα είναι πάντα διαθέσιμες για αυτούς σε κάποια φωτεινή γωνία του μυαλού τους. Και αυτό είναι κάτι που κερδίζεται και που κανένας δε μπορεί να τους το στερήσει, όσο και αν το πέρασμα του χρόνου λυγίζει το πνεύμα.

Η ζωή μας φέρνει αντιμέτωπους με διάφορες ευχάριστες και δυσάρεστες καταστάσεις. Ο χρόνος τις διώχνει μακριά αλλά ποτέ δεν ξεπερνιούνται γιατί ο χρόνος δε γιατρεύει. Απλά σε βοηθάει να ξεχνάς. Κάθε ανάμνηση είναι και ένα εφόδιο που καταχωρείται υποσυνείδητα στο νοητό ημερολόγιο που βρίσκεται μέσα στο μυαλό μας. Οι εμπειρίες που μας στιγματίζουν χαράζονται βαθιά μέσα μας και κάθε φορά που ανατρέχουμε σε αυτές, είτε λόγω νοσταλγίας είτε λόγω της ανάγκης μας να αισθανθούμε το ίδιο που αισθανθήκαμε και τότε που τις ζήσαμε, θυμόμαστε τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια. Το που, το πότε, το πώς, το γιατί. Και μέσω αυτών φτιάχνουμε λιθαράκι λιθαράκι το δικό μας μονοπάτι, αυτό που ο χρόνος κάνει να μοιάζει τόσο σύντομο.

Κι όμως, έχουν περάσει τόσα χρόνια. Χρόνια γεμάτα συναισθήματα, ταξίδια, χαρές, λύπες, απογοητεύσεις, γέλιο. Χρόνια γεμάτα ελπίδα και προσμονή για το μέλλον. Οι εμπειρίες που αποκομίσαμε μοιάζουν πια τόσο κοντά αλλά και τόσο μακριά ταυτόχρονα. Στα χρόνια που πέρασαν ζήσαμε τα πάντα. Το αν εμείς οι ίδοι δεν ήμασταν σε θέση να κατανοήσουμε αυτό που ζούσαμε τη στιγμή που συνέβαινε είναι άλλο θέμα. Τώρα έχουμε περάσει πια σε άλλη φάση. Έχει ξεκινήσει ένας νέος κύκλος. Έτσι είναι η ζωή, προχωράει μπροστά. Δεν έχουμε χάσει όμως χρόνια όπως πιθανότατα νομίζουμε γιατί η πορεία μας στη ζωή ποτέ δεν τελειώνει. Πάντοτε υπάρχουν νέοι στόχοι, νέα όνειρα, νέες κορυφές να κατακτήσουμε. Έχουμε να ζήσουμε νέες εμπειρίες. Και αυτή τη φορά θα τις ζήσουμε γιατί είμαστε σοφότεροι. Έχουμε στις πλάτες μας τα χρόνια που πέρασαν και θα τα έχουμε πια για πάντα.

Ο χρόνος μπορεί να περνάει γρήγορα αλλά τίποτα δεν πάει χαμένο. Τα πάντα καταγράφονται στο προσωπικό μας ημερολόγιο, το ίδιο ζωντανά και ζεστά με τότε. Πλέον έχουμε τα εφόδια για να προχωρήσουμε πιο σίγουροι. Και όσοι έχουν το χάρισμα του να εκτιμούν τις εμπειρίες τους και όχι να τις καταριούνται, ο χρόνος τους έκανε ένα ανεκτίμητο δώρο. Τους έκανε καλύτερους ανθρώπους. Τους βοήθησε να εκτιμήσουν πράγματα, καταστάσεις και ανθρώπους. Και πάνω από όλα, τους έδειξε το σωστό δρόμο.

Όποτε αισθάνεσαι μόναξιά, αβεβαιότητα ή απλά χρειάζεσαι κάποια προσωπική επιβεβαίωση, κλείσε τα μάτια και ψάξε στο προσωπικό σου ημερολόγιο. Όλες οι απαντήσεις στα ερωτήματά σου είναι εκεί.

Στις εμπειρίες σου. Στις αναμνήσεις σου. Στα χρόνια που πέρασαν.

Στα δώρα του χρόνου.

Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2017

Ο νόμος του σύμπαντος



Το σύμπαν. Η ομπρέλα που μας σκεπάζει όλους προστατεύοντάς μας και εξουσιάζοντας μας ταυτόχρονα. Είμαστε ένα με το σύμπαν και την κοσμική ενέργεια που εκπέμπει. Ζούμε επηρεάζοντας το και αντίστοιχα μας επηρεάζει και αυτό. Κάθε μας πράξη πυροδοτεί μια αλυσιδωτή αντίδραση που επηρεάζει κάθε ψυχή που είναι συνδεδεμένη με την κοσμική ενέργεια του σύμπαντος. Κάθε μας πράξη επηρεάζει με κάποιον μαγικό τρόπο όλους μας.

Το σύμπαν είναι δίκαιο. Παίρνει αλλά και δίνει. Τιμωρεί αλλά και ανταμείβει. Το σύμπαν δεν τιθασεύεται. Δεν δαμάζεται. Το σύμπαν θέλει σεβασμό. Χρειάζεται να κατανοήσουμε την υπεροχή του και την επίδραση που έχει στις ζωές μας και να το σεβαστούμε. Δεν πρόκειται φυσικά ποτέ να το κατανοήσουμε πλήρως. Είμαστε πολύ μικροί γι’ αυτό. Απλά θα είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε σε έναν απειροελάχιστο βαθμό τον αρμονικό τρόπο με τον οποίο είμαστε συνδεδεμένοι μαζί του.

Ο νόμος του σύμπαντος είναι απλός και αυστηρός. Τα πάντα επιστρέφουν πίσω σε σένα. Αν δώσεις θα πάρεις. Αν πληγώσεις, θα πληγωθείς. Αν έδωσες αγάπη θα λάβεις αγάπη. Αν μίσησες, το μίσος θα επιστρέψει πίσω σε σένα. Και με αυτό τον τρόπο ο καθένας παίρνει τελικά ακριβώς αυτό που του αξίζει. Μπορεί αυτό να γίνει μετά από μήνες ή χρόνια, μπορεί πάλι να γίνει και την επόμενη στιγμή. Όμως το σύμπαν δεν ξεχνάει ποτέ τι χρωστάει.

Ο κύκλος της ζωής δεν είναι παρά ένας από τους πολλούς ομόκεντρους κύκλους που γυρνάνε γύρω μας στην πορεία της ζωής. Άλλοι γυρνάνε γρηγορότερα, άλλοι πάλι πιο αργά. Άλλοι είναι μεγαλύτεροι και άλλοι μικρότεροι. Ο καθένας συμβολίζει μια διαφορετική πτυχή της ζωής. Προσωπικές σχέσεις, εργασία, φιλίες, έρωτας. Όλα στο ρυθμό του σύμπαντος. Τα σημεία που τέμνονται είναι εκείνα τα κομβικά σημεία όπου το σύμπαν αποφασίζει τι πρέπει να δώσει πίσω. Πολλές φορές οι κύκλοι συναντιούνται με γειτονικούς κύκλους, με απρόβλεπτα αποτελέσματα. Εκεί ακριβώς θυμόμαστε ότι είμαστε ένα με το σύμπαν και συνδεδεμένοι με αυτό αλλά και μεταξύ μας. Οι πράξεις μας επηρεάζουν τους πάντες και τα πάντα, όσο ασήμαντες και να φαίνονται. Είμαστε απλά ένας μικρός κρίκος στην αλυσίδα με τους ομόκεντρους κύκλους.

Όλα αυτά δεν φαίνονται και τόσο παράλογα αν αναλογιστούμε ο καθένας ξεχωριστά τη μέχρι τώρα πορεία μας στη ζωή. Ο λαός μας τείνει να χρησιμοποιεί από πολύ παλιά τη σοφή ρήση ‘κάθε εμπόδιο για καλό’. Όποιος έχει αναλογιστεί έστω και για λίγο τη σημασία αυτής της συγκεκριμένης φράσης, όσο και την πρακτική εφαρμογή της στη ζωή, θα συνειδητοποιήσει ότι είναι απολύτως σωστή. Ποτέ δεν γνωρίζουμε πραγματικά τι είναι καλό για εμάς. Το σύμπαν όμως ξέρει. Αν λοιπόν αφήσουμε την κοσμική ενέργεια να οδηγήσει τη ζωή μας αποδεχόμενοι την έκβαση της ως έχει, εμπιστευόμενοι τα ένστικτα και τη διαίσθηση μας,  τότε είναι πολύ πιθανό να φτάσουμε στο μονοπάτι που οδηγεί στην ευτυχία.

Γιατί το σύμπαν ξέρει. Δείχνει σημάδια. Προειδοποιεί και οδηγεί. Και όσοι έχουν ανοιχτό μυαλό και ελεύθερο πνεύμα μπορούν όχι απλά να το ακούσουν, αλλά να νιώσουν και τον παλμό του.

Εσύ μπορείς;

Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2017

Μία αόρατη κλωστή



Οδηγούμε τη ζωή μας ζώντας στο παρόν. Το παρόν έχει τις βάσεις του στο παρελθόν και οδηγεί στο μέλλον που και αυτό με τη σειρά του χτίζεται από το παρόν. Οι συνδέσεις μεταξύ τους είναι άπειρες. Αν ψάξουμε λίγο πιο βαθιά θα ανακαλύψουμε άπειρες περιπτώσεις στις οποίες κάποιος, κάποτε έπαιξε έναν πολύ μικρό (ή και μεγάλο) ρόλο στο να βρεθούμε εδώ που βρισκόμαστε σήμερα. Ο κάθε άνθρωπος που συναντάμε στην πορεία της ζωής παίζει το δικό του ρόλο στην εξέλιξη μας. Η κάθε μας αλληλεπίδραση δημιουργεί μια αλυσιδωτή αντίδραση που μέσα στο χρόνο γιγαντώνεται και μας παρασέρνει σαν χιονοστιβάδα.

Μια φαινομενικά ασήμαντη φράση που ειπώθηκε κάποτε σε μια φαινομενικά ασήμαντη κουβέντα μπορεί να στιγματίσει τη ζωή κάποιου που θα την ακούσει, μεταλλάσσοντας τον. Μια φαινομενικά ασήμαντη συνάντηση, μια χειραψία, μια καλημέρα, ακόμα και ένα απλό βλέμμα μπορεί να αλλάξει τη ζωή μας και να μας οδηγήσει σε έναν εντελώς διαφορετικό προορισμό από αυτόν που αρχικά φανταζόμασταν. Ακόμα και ο χαρακτήρας των πιο αδιάλλακτων ανθρώπων μπορεί να στιγματιστεί και να οδηγηθεί σε έναν εντελώς διαφορετικό ορίζοντα, που μπορεί να έχει αντίστοιχα ένα καλό ή κακό τέλος.

Είμαστε όλοι ενωμένοι μεταξύ μας με μια αόρατη κλωστή. Οι πράξεις μας και η συμπεριφορά μας πλάθουν χαρακτήρες μέσα στο χρόνο, οδηγούν ζωές, σώζουν ή καταδικάζουν. Και πάντα έχουν συνέπειες, είτε θετικές, είτε αρνητικές.

Προσπαθήστε να ζήσετε ξανά νοητά τη ζωή σας προς τα πίσω, προς το παρελθόν. Θα εκπλαγείτε όταν συνειδητοποιήσετε από πόσο μικρές λεπτομέρειες έχετε φτάσει στη σημερινή σας κατάσταση και υπόσταση. Η τριβή με τον κόσμο, με τους φίλους, με τους συναδέλφους, ακόμα με τους αγνώστους που συναντάμε στο δρόμο, βάζει το δικό της λιθαράκι στην πορεία μας. Πόσες και πόσες αποφάσεις πάρθηκαν από μια απλή κουβέντα που μας ενέπνευσε; Πόσες φορές πήραμε δύναμη για να πάρουμε μια δύσκολη απόφαση παίρνοντας παράδειγμα από έναν συνάνθρωπό μας που έκανε το ίδιο; Πόσες φορές λαμβάνουμε θετική η αρνητική ενέργεια από γεγονότα που ποτέ δε ζήσαμε από πρώτο χέρι αλλά ήταν αρκετά ώστε να διαμορφώσουν το χαρακτήρα μας;

Στο τέλος η χιονοστιβάδα παίρνει τη μορφή ενός ορμητικού χείμαρρου που μας παρασέρνει. Η μόνο διαφορά είναι ότι μπορούμε να ελέγξουμε την πορεία του και να τον οδηγήσουμε εκεί που επιθυμούμε. Γιατί η πρώτη ύλη της κατασκευής του συλλέχθηκε από τις εμπειρίες μας από τις συναναστροφές μας. Από τη χημεία των αλληλεπιδράσεων που δημιουργήσαμε και συνεχίζουμε να δημιουργούμε καθημερινά. Και από τις εικόνες και τα βιώματα που κάθε ένας από εμάς κρύβει βαθιά μέσα στο υποσυνείδητό του, ο καθένας για τους δικούς του λόγους.

Είμαστε όλοι δεμένοι με μια αόρατη κλωστή. Που ακόμα και να το θέλουμε δεν πρόκειται ποτέ να σπάσει.

Είμαστε όλοι νοητά ενωμένοι μεταξύ μας.

Είμαστε άνθρωποι.

Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2016

Νέος χρόνος



Σε λίγες μέρες αλλάζει για μια ακόμα φορά ο χρόνος. Θα ξημερώσει μια μέρα σαν όλες τις άλλες που όμως για κάποιο ανεξήγητο λόγο έχει τόσο μεγάλη σημασία για εμάς. Ευχές, δώρα και τόσες άλλες κινήσεις και χειρονομίες καλής θελήσεως κατακλύζουν τις καθημερινές μας αλληλεπιδράσεις. Οι προσδοκίες για το μέλλον γιγαντώνονται. Η θετική σκέψη και διάθεση επίσης. Και όλοι ονειρεύονται η πρώτη μέρα του νέου χρόνο να τους φέρει αυτό που τόσο επιθυμούν.

Την ελπίδα.

Η ελπίδα μας θρέφει και μας κρατάει ζωντανούς. Γιατί όμως εμείς οι ίδιοι δείχνουμε τόσο ανίκανοι στο να την κρατήσουμε κοντά μας; Η αλλαγή του νέου χρόνου δεν είναι παρά μια ανθρώπινη επινόηση κι όμως απορρέει μια πρωτόγνωρα θετική διάθεση. Και γιατί όλο τον υπόλοιπο χρόνο κυριαρχεί η απαισιοδοξία και η αμφισβήτηση για το μέλλον; Γιατί οι άνθρωποι σκέφτονται και πράττουν τόσο αρνητικά; Γιατί ξαφνικά σταματάνε να ονειρεύονται;

Πολλά τα ερωτήματα που αναδύονται. Γιατί πρέπει να θέτουμε τον εαυτό μας σε συνθήκες αυθυποβολής για να νιώσουμε ζωντανοί; Δηλαδή η ελπίδα ζει μόνο τη συγκεκριμένη εποχή του χρόνου; Τα όνειρα ανανεώνονται μόνο μέσα από την ανανέωση ενός ημερολογιακού έτους; Πρέπει πραγματικά να πιστέψουμε ότι γίνεται μια νέα αρχή γύρω μας για να αποφασίσουμε να κάνουμε μια νέα αρχή για τον εαυτό μας; Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είμαστε τόσο δέσμιοι μιας εικονικής ‘νέας αρχής’. Πολύ απλά κανένας δε μας έχει δώσει να καταλάβουμε πως η ελπίδα που αναζητάμε πορεύεται μαζί μας. Το πώς θα την ανακαλύψουμε εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από εμάς.

Βλέποντας τη θετική διάθεση που κυριαρχεί αυτές τις μέρες και την προσμονή του κόσμου για την αρχή του νέου έτους, προσπαθώ να φανταστώ πως θα ήταν αν μπορούσαμε να είμαστε το ίδιο θετικοί και χαρούμενοι όλες τις μέρες του έτους. Αν βλέπαμε την απαρχή κάθε καινούργιας μέρας σαν την απαρχή ενός καινούργιου έτους. Μια νέα ευκαιρία να κυνηγήσουμε τα όνειρα μας και να ζήσουμε τη ζωή μας όπως θέλουμε. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι θα ζούσαμε σε έναν καλύτερο κόσμο. Γιατί θα είχαμε καταλάβει ότι το κάθε δευτερόλεπτο μετράει και μπορεί να αποτελέσει την αρχή για κάτι νέο, χωρίς συγκεκριμένους χρονικούς περιορισμούς.

Ζούμε μέσα στην αλλαγή, μαζί με την ελπίδα που αναζητάμε.Η αρχή του νέου χρόνου είναι απλά μια καλή αφορμή για να βρεθούμε ξανά μαζί και να περάσουμε κάποιες όμορφες στιγμές. Όμως δεν θα φέρει την αλλαγή. Απλά θα ξημερώσει μια μέρα σαν όλες τις άλλες.

Η αλλαγή είμαστε εμείς.